خدایا نعمت به سگان دادی  و  دولت به خران
                      پس بگو سهم ما چیست از آن نعمتهای گران
بگو ای خدا  
            بگو
               به من تنها بگو

از همراهی همه شما عزیزان ممنونم
من از فردا باید به دانشگاه (آدرس : ایران در آخر) برم برای انتخاب واحد و ... خلاصه اینکه از این به بعد از اونجا براتون مطلب می گذارم ولی دلم همیشه در تهران هست و می ماند.
                                                                                   این   نیز می گذرد...
در اینجا چند تکه از شعرهای آهنگهای خواننده مورد علاقه خودم ( داریوش ) براتون می نویسم

خدایا در شب فقرم بسوزان      ولی محتاج نامردان مگردان
                                          ***
از این چراغ مردگی  از این بر آب سوختن
       از این پرنده کشتن و  از این قفس فروختن
          چگونه گریه سر کنم     که یار غم گسار نیست
       مرا به خانه ام ببر     اگر چه خانه خانه نیست
   سکوت نعره می زند   ستاره دلنواز نیست
مرا به خانه ام ببر       که شهر شهر یار نیست

سلام حالت چطوره
امروز آمدم که از شما دوستان بخواهم که با راهنمایی های شما بتونم در زمینه شعر پیشرفت کنم و به قول حافظ :
بیا تا گل بر افشانیم و می در ساغر اندازیم
                                     فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو بر اندازیم
                                              ***
تو را ای باور هستی ، چگونه من شوم یاور
                             که تو آغاز و پایانی و من بنده ای خر
شبی در خانه سرد خودم تنها نشستم
                       به تنهایی در خودم ویران شکستم
رسید از غیب صدایی
که ای خلق خدا با خود دگر نگو از تنهایی که تو در خودت روح خدایی
البته این نثر و .. را برای این نوشتم که هیچ کس از تنهایی خود نا امید نشود زیرا خداوند از روح خود در انسان دمیده و انسان هرگاه به یاد او باشد از تنهایی در امده و برای او هیچ رفیقی جز خدایش نیست

وقتی تو را شناختم،که دیگه خیلی دیره
                       دلت یه جایی انگار ، تو قفسی اسیره
راستی شعر فوق از اشعار من نیست
شما می توانید میل نوشتن را در من زنده نگهدارید ( با نظر دادن)
نظر بدهید عزیزان.........